Advert
Advert
Advert
BİZİM YAŞADIĞIMIZ MUĞLA
Turgay MUTLU...

BİZİM YAŞADIĞIMIZ MUĞLA

Bu içerik 734 kez okundu.

Aslında bu hafta sevgili hemşerimiz yazar Turgut Dereli’nin ‘’ Sandalların Öteki Dünyası’’ adlı öykü kitabının tanıtımını yapacaktım. Biliyorsunuz geçen hafta 14 Şubat günü, hem Sevgililer Günü hem de Dünya Öykü Günü idi. Haftanın önemi nedeniyle de bir öykü kitabı okuma isteği duydum. Oldum olası öykü kitaplarına bayılırım. Bu ara en çok yerel yazarlarımızın kitaplarını tanıtıyorum ve onların tanınması içinde gayret ediyorum. Bir ay önce Ercanlar Kırtasiyeden satın aldığım Sandalların Öteki Dünyası adlı öykü kitabını severek okudum. Kitabın tanınması adına Dünya Öykü Gününde sosyal medyadaki arkadaşlarıma ‘’bugün bir öykü kitabı okuyunuz,  bakın ben bu kitabı okuyorum’’ diyerek kitabın fotoğrafını çektim, paylaştım ve okumaları için de öneride bulunmuştum. Ayrıca önümüzdeki hafta bu güzel öykü kitabının tanıtımını yapacağımı yazmıştım.  Devrim Gazetesindeki köşe yazılarını her daim zevkle okuduğum sayın Turgut Dereli ile sosyal medyada (facebook) arkadaşız. Aynı gazetede köşe yazarlığı yaptığım içinde çok mutluyum, onur duyuyorum. Bu paylaşımımı gördüğü için mesajla :‘’2006 yılında yazdığım, Bizim Yaşadığımız Muğla’’ adlı kitabımı kargo ile size göndereyim’’ diye yazdı. Teşekkür ettim, kitabı ben de vardı. Şimdi her ikisini birden tanıtmaya çalışacağım. 

Sandalların Öteki Dünyası arka kapak yazısı:

(….) ‘’Portakal bahçesinin ortasındaki bostan dolabını çeviren atın boynundaki çıngırağın sesi evimize kadar ulaşırdı. Sırayla devrilen kovalardaki yavan su, olukta köpürerek bahçeyi sulayan büyük taş havuza dökülürdü. Behiye Abla beni kucağına alır, dallardaki olgun portakallardan birkaçını koparmamı isterdi. Muğla’nın Bodrum İlçesindeydik.’’….

(….)’’ Adıyaman’ın  Gerger ilçesinin bir alana dağılmış toprak damlı evlerini iki bin metreden izliyorduk. Fırat’ın ötesinde göz alabildiğine uzanan güneydoğu yaylaları, ırmakların derin vadilerle yardığı Kuzey Mezopotamya düzlüklerine ulaşıyordu. Kılavuzlarımız, geceleri ufukta yer alan Siverek’in ışıklarının göründüğünü söylüyorlardı.’’….

Kitabın içinde 21 adet birbirinden güzel öyküler yer alıyor. Belgesellerde izlemiştim; filler öleceklerini hissettikleri zaman ailesi ile vedalaştıktan sonra tenha bir yere gidiyorlardı. Acıklı da olsa filler, ömürlerinin sona ereceği zamana kadar sürüden uzakta bir yer edinerek ölmeyi  bekliyorlardı. Çok ilginç gelmişti bana bu hayvanın doğal ölüm hali. Bu kitabın içinde de Marmaris Denizi’nde belli bir bölgede sahipleri tarafından batırılan sandalların öyküsünü okuyunca, işte bu fillerin ölüm anını anımsadım. Yıllarca ekmeğini sandalları sayesinde kazanan kaptanlar, vefa duygusuyla ekmek teknelerini odun olarak yakmak yerine denize batırarak, öteki dünyada huzur içinde uyumalarını sağlıyorlar. Sanki canlı muamelesi yapıyorlar. Okuyun bakın siz de bu öyküden çok etkilenirsiniz. Etki Yayınevinde basımı yapılan bu eseri mutlaka okuyunuz.

Rahmetli abimiz, üstadımız Ünal Türkeş’in  önsüzünden ‘’Bizim Yaşadığımız Muğla’’:  

(….) ‘’Muğla’nın aydınlık kimliğini merak edenler, Dereli’nin yazı dizisini kesintisiz okuduklarında bu kimliğin rastgele oluşan bir kimlik olmadığını görüyorlar. Mescidi, kahveyi ve püryan meclisini aynı mekanda  yüzyıllar süren hoşgörü şöleninde kucaklayan Muğla insanı, bu yapısından doğan demokratlığı görev aldığı bütün yerlere taşımasını bildiği için bugün mutludur, huzurludur.

Muğla’nın toplumsal, kültürel, siyasal yapısına yönelik örgütlenmelerde dikkate alınması gereken kuralları, yaşanan durumları ve rağbet bulan uygulamalarıyla gözler önüne seriyor. Kendisini Muğla Toplum Yapısı Araştırmaları Dünyası adına gönülden kutlarım.’’

Rahmetli Ünal Abi, Turgut Dereli için bu kitapta iki çok güzel önsöz yazmış. Mutlaka okumalısınız.

Hey gidi Ünal Türkeş hey! Ruhun şad olsun, ışıklar içinde uyu. Benim ‘’Yatağan’da İz Bırakanlar’’ adlı kitabım içinde önsöz yazmıştın. Çok mutlu olmuştum. Muğla, senin gibi usta bir beyni, belleği yitirdiği için çok eksik kaldı. Seni arıyor ve özlüyoruz. Muğla’da İz Bırakanlar adlı kitabım için seninle söyleşi yapamadığım için de çok üzgünüm.  Ama yine de eserlerinle yer alacaksın…

Turgut Dereli öğretmenimizi, Muğla’nın güzelliklerini ve kültürünü ayrıntılarıyla tanıttığı için kutluyorum. Ömrü uzun olsun. Muğla’da iz bıraktı. Yeni çıkaracağım kitabımda Muğla’da iz bıraktığı için yer vermek istiyorum. Umarım bu dileğimi gerçekleştiririm. Çünkü bunu fazlasıyla hak etti. 

Sevgili okurlar, Bizim Yaşadığımız Muğla kitabını alın okuyun. Kendinizden çok şeyler bulacaksınız…

DİĞER YAZILAR
Sende Yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500